Zeznanie podatkowe – często uciążliwy obowiązek, który zostaje jednak chętnie wypełniany, jeśli na końcu czeka zwrot podatku. Lecz, aby zajść tak daleko, trzeba pokonać kilka formalnych przeszkód po drodze.
Zeznanie podatkowe musi zostać złożone za poprzedni rok kalendarzowy. Zatem najwcześniej w 2015 roku można oddać zeznanie podatkowe za rok 2014.
Terminy oddania zeznań podatkowych.
Państwa zeznanie podatkowe musi zostać złożone w urzędzie skarbowym najpóźniej do 31.05 kolejnego roku. Ostateczny termin złożenia zeznania podatkowego za rok kalendarzowy 2014 przypada na 31.05.2015. Ponieważ jest to niedziela, termin ten przedłuża się do poniedziałku 01.06.2015.
Pięć miesięcy to nie jest dużo czasu, aby złożyć swoje zeznanie podatkowe. Z reguły urząd skarbowy nie ma nic przeciwko, jeśli zeznanie złożone zostanie kilka dni po terminie. Później trzeba się już liczyć z sankcjami. Jeśli zeznanie podatkowe wpłynie za późno, urząd skarbowy może Państwa ukarać odsetkami za zwłokę. Nie jest to tylko kara, ale także środek nacisku, aby w przyszłości składali Państwo swoje zeznanie podatkowe na czas. Jeśli potrzebują Państwo więcej czasu na swoje zeznanie podatkowe proszę złożyć w porę wniosek o przedłużenie terminu złożenia zeznania.
Ważne zmiany podatkowe na rok 2014
Kwota wolna od podatku została 01.01.2014 podniesiona do 8.354 Euro. Stawka podatku dochodowego w wysokości 14% pozostaje bez zmian.
Prawo do zwrotu kosztów podróży.
Dla diet w podróży służbowej istnieją od roku 2014 dwie kwoty: 12 Euro i 24 Euro, które zależne są od czasu trwania podróży służbowej.
– nieobecność > 8 h : 12 Euro
– całodzienna nieobecność: 24 Euro
Przy kilkudniowych czynnościach wykonywanych poza siedzibą miejsca pracy, odliczane będzie za każdy dzień (od dnia wyjazdu do dnia powrotu) 12 Euro.
Od 2014 koszty w ramach prowadzenia podwójnego gospodarstwa domowego w kraju, odliczone mogą zostać do maksymalnie 1.000 Euro miesięcznie. Miejscowy przeciętny czynsz za 60 m2 mieszkanie nie gra od 2014 roku żadnej roli.
Regularne miejsce pracy
Dotychczas nieokreślane przez ustawę pojęcie „regularne miejsce pracy” zostało od 2014 roku zastąpione przez pojęcia: „pierwsze miejsce pracy”.
Od rozliczenia podatkowego 2014 roku ulga podatkowa z tytułu kosztów poniesionych na transport między domem a pracą obowiązuje dla drogi między domem a pierwszym miejscem pracy.
Kto nie musi, ten może – dobrowolne zeznanie podatkowe
Kto nie jest zobowiązany do złożenia zeznania podatkowego nie musi go oddawać.
Jako pracobiorcom to pracodawca odciąga miesiąc w miesiąc Państwa zobowiązania podatkowe. W kwestii podatków jest dla Państwa wszystko uregulowane i nie muszą się Państwo niczego wyjaśniać przed urzędem skarbowym. Jeżeli jednak mieli Państwo w ciągu roku duże koszty uzyskania przychodu (np. przez uwarunkowaną zawodowo przeprowadzkę), wydatki specjalne (np. na przez wzgląd na wykształcenie) lub obciążenia nadzwyczajne (np. zniszczenia sprzętów domowych przez powódź), opłaca się dobrowolnie złożyć zeznanie podatkowe. To może przynieść Państwu zwrot z podatków. W tym przypadku na swoje zeznanie podatkowe mają Państwo czas do 4 lat.
Jeśli wszystko musi przebiegać szybko: Niepełne zeznanie podatkowe
Przegapili Państwo ten czteroletni termin złożenia zeznania? To wielka szkoda. Nawet jeśli byli Państwo długo chorzy lub spędzili Państwo długi okres czasu w podróży służbowej, ponowne powołanie się za ubiegły czas nie jest możliwe. W tym przypadku nie ma możliwości przedłużenia terminu. Jeśli mają Państwo zbyt mało czasu oddajcie niepełne zeznanie podatkowe, resztę dostarczcie możliwie jak najszybciej.
Kiedy przychodzi Państwa decyzja podatkowa, należy ją dokładnie sprawdzić.
Proszę uważnie przeczytać decyzje podatkową. Ważne jest czy dostali Państwo decyzję o zwrocie części podatku czy decyzję o nadpłacie. Co zrobić jeśli na decyzji zamiast spodziewanego zwrotu z podatku znajduje się decyzja o nadpłacie.
Odchylenia od zeznań podatkowych niestety nie zawsze są oczywiste. Diabeł tkwi w szczegółach. W takim przypadku pod lupę należy wziąć nie tylko Państwa decyzję podatkową, ale również decyzję tymczasową, gdyż w tym wypadku Państwa decyzja pozostaje otwarta i może zostać jeszcze zmieniona na Państwa korzyść.
Błąd w decyzji podatkowej: Należy złożyć sprzeciw
Jeśli na swojej decyzji podatkowej odkryli Państwo faktyczny błąd, mogą Państwo złożyć sprzeciw przeciwko tej decyzji. Taki sprzeciw przeciwko decyzji bardzo łatwo mogą Państwo zrobić sami. Na zażalenie mają Państwo miesiąc czasu.
ELIZA LUBIENSKA
Heinrichstr. 73, 40239 Düsseldorf
Graeffstraße 5, 50823 Köln
Spaldingstr. 130-136, 20097 Hamburg
MOBIL: 0152 18542488
E-MAIL: e.lubienska@office-pro.eu
Tel.: 022116868992
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą etat w Niemczech. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą etat w Niemczech. Pokaż wszystkie posty
Macierzyństwo a zatrudnienie w Niemczech
Macierzyństwo a zakaz zatrudniania
Przyszłe matki pracują w najlepszym przypadku do momentu rozpoczęcia terminu ustawowej ochrony, jednak ilość zakazów przy zatrudnianiu wzrasta.
W jaki sposób są one regulowane oraz co może zrobić pracodawca, aby zatrzymać pracownika?
• Udział kobiet (między 20. a 64. rokiem życia) w działalnościach gospodarczych wzrósł od 2006 roku o około 7,5 punktów i wynosił międzyczasie 72,5%.
• Wiele kobiet decyduje się coraz częściej na późne macierzyństwo. Przeciętny wiek zostania matką wynosi według urzędu federalnego do spraw statystyk 30,8 lat a w 22% wszystkich porodów średnia wieku to 35 lat. To prowadzi również do wzrastającej liczby porodów wysokiego ryzyka.
To prowadzi do wzrastającej liczby odpowiednich przepisów.
Ustawa o ochronie macierzyństwa jest podstawą.
Ustawodawca określił dokładnie to, czy ciężarne kobiety mogą pracować i jak długo.
Ustawa ta wraz z przepisami uzupełniającymi ma za zadanie chronić przyszłe matki oraz ich dzieci przed niebezpieczeństwami oraz ryzykiem związanym z utratą zdrowia w ramach wykonywanej przez nie pracy.
Ustawa ta ma również za zadanie chronić przed stratami finansowymi oraz utratą miejsca pracy w okresie ciąży.
Okres ochronny istnieje zasadniczo dla pierwszych 6. tygodni przed planowanym porodem, 8. tygodni przy wczesnych porodach lub ciążach mnogich oraz 12. tygodni po porodzie.
- Jednak również wcześniej może pojawić się zakaz dalszego zatrudniania.
Pracodawca ma obowiązek zameldować odpowiedniemu urzędowi o ciąży jego pracownicy – to dzieje się niestety tylko w połowie przypadków – wynika to najczęściej z braku wiedzy o konieczności takiego meldunku.
Odpowiedzialny za to urząd ma obowiązek doradzania zarówno pracodawcy jak i pracownicy i w razie wątpliwości wyjaśnić czy konkretne miejsce pracy i zakres obowiązków mogą w jakiś sposób szkodzić przyszłej matce.
! Jest to szczególnie ważne w zawodach, których wykonywanie wiąże się z ryzykiem.
W interesie pracodawcy jest stworzyć pracownicy takie warunki, aby jak najdłużej mogła pozostać aktywna na swoim miejscu pracy.
Dla kobiet w ciąży obowiązują szczególne zasady dotyczące czasu pracy:
– żadnej pracy w nocy
– żadnej pracy w weekendy
– praca nie dłużej niż 8,5 h w ciągu dnia
Jeśli pracownica ma stojący tryb pracy, pracodawca zobowiązany jest zorganizować miejsce siędzące, gdzie ciężarna pracownica będzie mogła krótko wypoczywać, jak również pomieszczenie na spędzenie przerwy, gdzie pracownica będzie mogła się położyć. Dodatkowe udogodnienia pracodawca powinien ustalić indywidualnie z pracownicą.
Generalny zakaz zatrudniania
6 tygodni przed planowanym urlopem ciężarna pracownica nie powinno pracować, chyba że sama wyrazi taką chęć i wolę.
8 tygodni po porodzie (12 tygodni przy wczesnych porodach oraz ciążach mnogich) pracownica nie może pracować.
Poza ogólnymi okresami ochronnymi ustawa przewiduje również możliwość zabronienia pracy ciężarnej, jeśli indywidualne bądź zakładowe okoliczności przemawiają przeciw dalszemu zatrudnieniu.
Indywidualny zakaz zatrudnienia
W szczególnych przypadkach wymagane są specjalne środki. W razie, gdy kobieta z powodu ciąży nie jest w stanie dalej wykonywać swojej pracy, bądź może pracować w ograniczonym zakresie, musi potwierdzić to zaświadczeniem od lekarza.
Szczególne okoliczności zakazu zatrudniania:
– przy pracach wiążących się z regularnym podnoszeniem, dźwiganiem bądź przenoszeniem ciężarów o wadze większej niż 5 kg lub okazjonalnym dźwiganiu mas większych niż 10 kg
– przy pracach w znacznej mierze stojących przekraczających 4 godziny dziennie, po upływie 6. miesiąca ciąży
– przy pracach które wymagają ciągłego wyciągania lub zginania się, lub przy których trzeba
się długo pochylać lub kucać.
– przy pracach obsługi maszyn, które zbytnio obciążających stopy
– przy pracach, które z powodu ciąży narażają na nabycie choroby zawodowej
– po 3. miesiącu ciąży przy pracach w środkach transportu
– przy pracach związanych z możliwością wypadku lub uszkodzeniem ciała
Powodami indywidualnego zakazu zatrudnienia mogą być:
– Ciąża zagrożona
– Ryzyko wcześniejszego porodu
– Poród mnogi
– Problemy z szyjką macicy
– Bóle pleców przy zaawansowanej ciąży
– Znaczne nudności
Zasiłek macierzyński
W okresie ochronnym kobieta otrzymuje od swoje kasy chorych zasiłek macierzyński, jeśli sama jest członkiem tej kasy. Pracodawca zobowiązany jest do wypłacenia różnicy między zasiłkiem a pensją netto.
Pensja macierzyńska
Przy indywidualnym zakazie zatrudniania pracodawca musi w dalszym ciągu wypłacać przynajmniej średnią pensji pracownicy. Średnia ta liczona jest za ostatnie 3 miesiące pracy przed rozpoczęciem okresu ochronnego. Pracodawca dostaje zwrot wraz ze składkami na ubezpieczenie od kasy chorych. Od 2006 roku ustawa o wyrównaniu obowiązuje wszystkie przedsiębiorstwa niezależnie od ich wielkości.
ELIZA LUBIENSKA
Heinrichstr. 73, 40239 Düsseldorf
Graeffstraße 5, 50823 Köln
Spaldingstr. 130-136, 20097 Hamburg
MOBIL: 0152 18542488
E-MAIL: e.lubienska@office-pro.eu
Tel.: 022116868992
Przyszłe matki pracują w najlepszym przypadku do momentu rozpoczęcia terminu ustawowej ochrony, jednak ilość zakazów przy zatrudnianiu wzrasta.
W jaki sposób są one regulowane oraz co może zrobić pracodawca, aby zatrzymać pracownika?
• Udział kobiet (między 20. a 64. rokiem życia) w działalnościach gospodarczych wzrósł od 2006 roku o około 7,5 punktów i wynosił międzyczasie 72,5%.
• Wiele kobiet decyduje się coraz częściej na późne macierzyństwo. Przeciętny wiek zostania matką wynosi według urzędu federalnego do spraw statystyk 30,8 lat a w 22% wszystkich porodów średnia wieku to 35 lat. To prowadzi również do wzrastającej liczby porodów wysokiego ryzyka.
To prowadzi do wzrastającej liczby odpowiednich przepisów.
Ustawa o ochronie macierzyństwa jest podstawą.
Ustawodawca określił dokładnie to, czy ciężarne kobiety mogą pracować i jak długo.
Ustawa ta wraz z przepisami uzupełniającymi ma za zadanie chronić przyszłe matki oraz ich dzieci przed niebezpieczeństwami oraz ryzykiem związanym z utratą zdrowia w ramach wykonywanej przez nie pracy.
Ustawa ta ma również za zadanie chronić przed stratami finansowymi oraz utratą miejsca pracy w okresie ciąży.
Okres ochronny istnieje zasadniczo dla pierwszych 6. tygodni przed planowanym porodem, 8. tygodni przy wczesnych porodach lub ciążach mnogich oraz 12. tygodni po porodzie.
- Jednak również wcześniej może pojawić się zakaz dalszego zatrudniania.
Pracodawca ma obowiązek zameldować odpowiedniemu urzędowi o ciąży jego pracownicy – to dzieje się niestety tylko w połowie przypadków – wynika to najczęściej z braku wiedzy o konieczności takiego meldunku.
Odpowiedzialny za to urząd ma obowiązek doradzania zarówno pracodawcy jak i pracownicy i w razie wątpliwości wyjaśnić czy konkretne miejsce pracy i zakres obowiązków mogą w jakiś sposób szkodzić przyszłej matce.
! Jest to szczególnie ważne w zawodach, których wykonywanie wiąże się z ryzykiem.
W interesie pracodawcy jest stworzyć pracownicy takie warunki, aby jak najdłużej mogła pozostać aktywna na swoim miejscu pracy.
Dla kobiet w ciąży obowiązują szczególne zasady dotyczące czasu pracy:
– żadnej pracy w nocy
– żadnej pracy w weekendy
– praca nie dłużej niż 8,5 h w ciągu dnia
Jeśli pracownica ma stojący tryb pracy, pracodawca zobowiązany jest zorganizować miejsce siędzące, gdzie ciężarna pracownica będzie mogła krótko wypoczywać, jak również pomieszczenie na spędzenie przerwy, gdzie pracownica będzie mogła się położyć. Dodatkowe udogodnienia pracodawca powinien ustalić indywidualnie z pracownicą.
Generalny zakaz zatrudniania
6 tygodni przed planowanym urlopem ciężarna pracownica nie powinno pracować, chyba że sama wyrazi taką chęć i wolę.
8 tygodni po porodzie (12 tygodni przy wczesnych porodach oraz ciążach mnogich) pracownica nie może pracować.
Poza ogólnymi okresami ochronnymi ustawa przewiduje również możliwość zabronienia pracy ciężarnej, jeśli indywidualne bądź zakładowe okoliczności przemawiają przeciw dalszemu zatrudnieniu.
Indywidualny zakaz zatrudnienia
W szczególnych przypadkach wymagane są specjalne środki. W razie, gdy kobieta z powodu ciąży nie jest w stanie dalej wykonywać swojej pracy, bądź może pracować w ograniczonym zakresie, musi potwierdzić to zaświadczeniem od lekarza.
Szczególne okoliczności zakazu zatrudniania:
– przy pracach wiążących się z regularnym podnoszeniem, dźwiganiem bądź przenoszeniem ciężarów o wadze większej niż 5 kg lub okazjonalnym dźwiganiu mas większych niż 10 kg
– przy pracach w znacznej mierze stojących przekraczających 4 godziny dziennie, po upływie 6. miesiąca ciąży
– przy pracach które wymagają ciągłego wyciągania lub zginania się, lub przy których trzeba
się długo pochylać lub kucać.
– przy pracach obsługi maszyn, które zbytnio obciążających stopy
– przy pracach, które z powodu ciąży narażają na nabycie choroby zawodowej
– po 3. miesiącu ciąży przy pracach w środkach transportu
– przy pracach związanych z możliwością wypadku lub uszkodzeniem ciała
Powodami indywidualnego zakazu zatrudnienia mogą być:
– Ciąża zagrożona
– Ryzyko wcześniejszego porodu
– Poród mnogi
– Problemy z szyjką macicy
– Bóle pleców przy zaawansowanej ciąży
– Znaczne nudności
Zasiłek macierzyński
W okresie ochronnym kobieta otrzymuje od swoje kasy chorych zasiłek macierzyński, jeśli sama jest członkiem tej kasy. Pracodawca zobowiązany jest do wypłacenia różnicy między zasiłkiem a pensją netto.
Pensja macierzyńska
Przy indywidualnym zakazie zatrudniania pracodawca musi w dalszym ciągu wypłacać przynajmniej średnią pensji pracownicy. Średnia ta liczona jest za ostatnie 3 miesiące pracy przed rozpoczęciem okresu ochronnego. Pracodawca dostaje zwrot wraz ze składkami na ubezpieczenie od kasy chorych. Od 2006 roku ustawa o wyrównaniu obowiązuje wszystkie przedsiębiorstwa niezależnie od ich wielkości.
ELIZA LUBIENSKA
Heinrichstr. 73, 40239 Düsseldorf
Graeffstraße 5, 50823 Köln
Spaldingstr. 130-136, 20097 Hamburg
MOBIL: 0152 18542488
E-MAIL: e.lubienska@office-pro.eu
Tel.: 022116868992
Subskrybuj:
Posty (Atom)