Chciałbyś prowadzić firmę budowlaną w Niemczech i zastanawiasz się które czynności możesz wykonywać pracując na Gewerbie, a które wymagają tytułu mistrzowskiego (Meistertitel)? Nie wiesz czy Twoja firma podlega pod Handwerkskammer (Izbę Rzemieślniczą) czy IHK w Niemczech? Chcesz się upewnić, iż Twoje wystawione rachunki są zgodne z przepisami w Niemczech i zawierają odpowiednie wzmianki prawne? Prowadzenie budowlanej działalności gospodarczej w Niemczech wiąże się z szeregiem informacji, które różnią są zależne również od regionu w Niemczech, w którym prowadzimy działalność gospodarczą.
Udzielamy porad firmom działającym na terenie całych Niemiec oraz polskim firmom, które wykonują zlecenia w Niemczech.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą praca w niemczech. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą praca w niemczech. Pokaż wszystkie posty
Wzrost płacy minimalnej
Zgodnie z ustawą o płacy minimalnej z dniem 1 stycznia 2015, minimalna stawka godzinowa w Niemczech wynosi 8,50 EUR brutto. Wobec tego średnia miesięcznych zarobków wynosić będzie 1.564,00 EUR brutto, przy 184 godzinach pracy miesięcznie.Pojawiły się także zmiany dotyczące pracowników na tzw. Minijob- maksymalny czas pracy przy tej formie zatrudnienia wynosi 52,9 godziny w skali miesiąca.
Pamiętajmy, że będąc zatrudnionym na minijob nie podlegamy pod obowiązek odprowadzania składek socjalnych, w tym na ubezpieczenie zdrowotne, wobec tego należy samodzielnie zadbać o swoje ubezpieczenie!!!
Pamiętajmy, że będąc zatrudnionym na minijob nie podlegamy pod obowiązek odprowadzania składek socjalnych, w tym na ubezpieczenie zdrowotne, wobec tego należy samodzielnie zadbać o swoje ubezpieczenie!!!
Zeznanie podatkowe w Niemczech
Zeznanie podatkowe – często uciążliwy obowiązek, który zostaje jednak chętnie wypełniany, jeśli na końcu czeka zwrot podatku. Lecz, aby zajść tak daleko, trzeba pokonać kilka formalnych przeszkód po drodze.
Zeznanie podatkowe musi zostać złożone za poprzedni rok kalendarzowy. Zatem najwcześniej w 2015 roku można oddać zeznanie podatkowe za rok 2014.
Terminy oddania zeznań podatkowych.
Państwa zeznanie podatkowe musi zostać złożone w urzędzie skarbowym najpóźniej do 31.05 kolejnego roku. Ostateczny termin złożenia zeznania podatkowego za rok kalendarzowy 2014 przypada na 31.05.2015. Ponieważ jest to niedziela, termin ten przedłuża się do poniedziałku 01.06.2015.
Pięć miesięcy to nie jest dużo czasu, aby złożyć swoje zeznanie podatkowe. Z reguły urząd skarbowy nie ma nic przeciwko, jeśli zeznanie złożone zostanie kilka dni po terminie. Później trzeba się już liczyć z sankcjami. Jeśli zeznanie podatkowe wpłynie za późno, urząd skarbowy może Państwa ukarać odsetkami za zwłokę. Nie jest to tylko kara, ale także środek nacisku, aby w przyszłości składali Państwo swoje zeznanie podatkowe na czas. Jeśli potrzebują Państwo więcej czasu na swoje zeznanie podatkowe proszę złożyć w porę wniosek o przedłużenie terminu złożenia zeznania.
Ważne zmiany podatkowe na rok 2014
Kwota wolna od podatku została 01.01.2014 podniesiona do 8.354 Euro. Stawka podatku dochodowego w wysokości 14% pozostaje bez zmian.
Prawo do zwrotu kosztów podróży.
Dla diet w podróży służbowej istnieją od roku 2014 dwie kwoty: 12 Euro i 24 Euro, które zależne są od czasu trwania podróży służbowej.
– nieobecność > 8 h : 12 Euro
– całodzienna nieobecność: 24 Euro
Przy kilkudniowych czynnościach wykonywanych poza siedzibą miejsca pracy, odliczane będzie za każdy dzień (od dnia wyjazdu do dnia powrotu) 12 Euro.
Od 2014 koszty w ramach prowadzenia podwójnego gospodarstwa domowego w kraju, odliczone mogą zostać do maksymalnie 1.000 Euro miesięcznie. Miejscowy przeciętny czynsz za 60 m2 mieszkanie nie gra od 2014 roku żadnej roli.
Regularne miejsce pracy
Dotychczas nieokreślane przez ustawę pojęcie „regularne miejsce pracy” zostało od 2014 roku zastąpione przez pojęcia: „pierwsze miejsce pracy”.
Od rozliczenia podatkowego 2014 roku ulga podatkowa z tytułu kosztów poniesionych na transport między domem a pracą obowiązuje dla drogi między domem a pierwszym miejscem pracy.
Kto nie musi, ten może – dobrowolne zeznanie podatkowe
Kto nie jest zobowiązany do złożenia zeznania podatkowego nie musi go oddawać.
Jako pracobiorcom to pracodawca odciąga miesiąc w miesiąc Państwa zobowiązania podatkowe. W kwestii podatków jest dla Państwa wszystko uregulowane i nie muszą się Państwo niczego wyjaśniać przed urzędem skarbowym. Jeżeli jednak mieli Państwo w ciągu roku duże koszty uzyskania przychodu (np. przez uwarunkowaną zawodowo przeprowadzkę), wydatki specjalne (np. na przez wzgląd na wykształcenie) lub obciążenia nadzwyczajne (np. zniszczenia sprzętów domowych przez powódź), opłaca się dobrowolnie złożyć zeznanie podatkowe. To może przynieść Państwu zwrot z podatków. W tym przypadku na swoje zeznanie podatkowe mają Państwo czas do 4 lat.
Jeśli wszystko musi przebiegać szybko: Niepełne zeznanie podatkowe
Przegapili Państwo ten czteroletni termin złożenia zeznania? To wielka szkoda. Nawet jeśli byli Państwo długo chorzy lub spędzili Państwo długi okres czasu w podróży służbowej, ponowne powołanie się za ubiegły czas nie jest możliwe. W tym przypadku nie ma możliwości przedłużenia terminu. Jeśli mają Państwo zbyt mało czasu oddajcie niepełne zeznanie podatkowe, resztę dostarczcie możliwie jak najszybciej.
Kiedy przychodzi Państwa decyzja podatkowa, należy ją dokładnie sprawdzić.
Proszę uważnie przeczytać decyzje podatkową. Ważne jest czy dostali Państwo decyzję o zwrocie części podatku czy decyzję o nadpłacie. Co zrobić jeśli na decyzji zamiast spodziewanego zwrotu z podatku znajduje się decyzja o nadpłacie.
Odchylenia od zeznań podatkowych niestety nie zawsze są oczywiste. Diabeł tkwi w szczegółach. W takim przypadku pod lupę należy wziąć nie tylko Państwa decyzję podatkową, ale również decyzję tymczasową, gdyż w tym wypadku Państwa decyzja pozostaje otwarta i może zostać jeszcze zmieniona na Państwa korzyść.
Błąd w decyzji podatkowej: Należy złożyć sprzeciw
Jeśli na swojej decyzji podatkowej odkryli Państwo faktyczny błąd, mogą Państwo złożyć sprzeciw przeciwko tej decyzji. Taki sprzeciw przeciwko decyzji bardzo łatwo mogą Państwo zrobić sami. Na zażalenie mają Państwo miesiąc czasu.
ELIZA LUBIENSKA
Heinrichstr. 73, 40239 Düsseldorf
Graeffstraße 5, 50823 Köln
Spaldingstr. 130-136, 20097 Hamburg
MOBIL: 0152 18542488
E-MAIL: e.lubienska@office-pro.eu
Tel.: 022116868992
Zeznanie podatkowe musi zostać złożone za poprzedni rok kalendarzowy. Zatem najwcześniej w 2015 roku można oddać zeznanie podatkowe za rok 2014.
Terminy oddania zeznań podatkowych.
Państwa zeznanie podatkowe musi zostać złożone w urzędzie skarbowym najpóźniej do 31.05 kolejnego roku. Ostateczny termin złożenia zeznania podatkowego za rok kalendarzowy 2014 przypada na 31.05.2015. Ponieważ jest to niedziela, termin ten przedłuża się do poniedziałku 01.06.2015.
Pięć miesięcy to nie jest dużo czasu, aby złożyć swoje zeznanie podatkowe. Z reguły urząd skarbowy nie ma nic przeciwko, jeśli zeznanie złożone zostanie kilka dni po terminie. Później trzeba się już liczyć z sankcjami. Jeśli zeznanie podatkowe wpłynie za późno, urząd skarbowy może Państwa ukarać odsetkami za zwłokę. Nie jest to tylko kara, ale także środek nacisku, aby w przyszłości składali Państwo swoje zeznanie podatkowe na czas. Jeśli potrzebują Państwo więcej czasu na swoje zeznanie podatkowe proszę złożyć w porę wniosek o przedłużenie terminu złożenia zeznania.
Ważne zmiany podatkowe na rok 2014
Kwota wolna od podatku została 01.01.2014 podniesiona do 8.354 Euro. Stawka podatku dochodowego w wysokości 14% pozostaje bez zmian.
Prawo do zwrotu kosztów podróży.
Dla diet w podróży służbowej istnieją od roku 2014 dwie kwoty: 12 Euro i 24 Euro, które zależne są od czasu trwania podróży służbowej.
– nieobecność > 8 h : 12 Euro
– całodzienna nieobecność: 24 Euro
Przy kilkudniowych czynnościach wykonywanych poza siedzibą miejsca pracy, odliczane będzie za każdy dzień (od dnia wyjazdu do dnia powrotu) 12 Euro.
Od 2014 koszty w ramach prowadzenia podwójnego gospodarstwa domowego w kraju, odliczone mogą zostać do maksymalnie 1.000 Euro miesięcznie. Miejscowy przeciętny czynsz za 60 m2 mieszkanie nie gra od 2014 roku żadnej roli.
Regularne miejsce pracy
Dotychczas nieokreślane przez ustawę pojęcie „regularne miejsce pracy” zostało od 2014 roku zastąpione przez pojęcia: „pierwsze miejsce pracy”.
Od rozliczenia podatkowego 2014 roku ulga podatkowa z tytułu kosztów poniesionych na transport między domem a pracą obowiązuje dla drogi między domem a pierwszym miejscem pracy.
Kto nie musi, ten może – dobrowolne zeznanie podatkowe
Kto nie jest zobowiązany do złożenia zeznania podatkowego nie musi go oddawać.
Jako pracobiorcom to pracodawca odciąga miesiąc w miesiąc Państwa zobowiązania podatkowe. W kwestii podatków jest dla Państwa wszystko uregulowane i nie muszą się Państwo niczego wyjaśniać przed urzędem skarbowym. Jeżeli jednak mieli Państwo w ciągu roku duże koszty uzyskania przychodu (np. przez uwarunkowaną zawodowo przeprowadzkę), wydatki specjalne (np. na przez wzgląd na wykształcenie) lub obciążenia nadzwyczajne (np. zniszczenia sprzętów domowych przez powódź), opłaca się dobrowolnie złożyć zeznanie podatkowe. To może przynieść Państwu zwrot z podatków. W tym przypadku na swoje zeznanie podatkowe mają Państwo czas do 4 lat.
Jeśli wszystko musi przebiegać szybko: Niepełne zeznanie podatkowe
Przegapili Państwo ten czteroletni termin złożenia zeznania? To wielka szkoda. Nawet jeśli byli Państwo długo chorzy lub spędzili Państwo długi okres czasu w podróży służbowej, ponowne powołanie się za ubiegły czas nie jest możliwe. W tym przypadku nie ma możliwości przedłużenia terminu. Jeśli mają Państwo zbyt mało czasu oddajcie niepełne zeznanie podatkowe, resztę dostarczcie możliwie jak najszybciej.
Kiedy przychodzi Państwa decyzja podatkowa, należy ją dokładnie sprawdzić.
Proszę uważnie przeczytać decyzje podatkową. Ważne jest czy dostali Państwo decyzję o zwrocie części podatku czy decyzję o nadpłacie. Co zrobić jeśli na decyzji zamiast spodziewanego zwrotu z podatku znajduje się decyzja o nadpłacie.
Odchylenia od zeznań podatkowych niestety nie zawsze są oczywiste. Diabeł tkwi w szczegółach. W takim przypadku pod lupę należy wziąć nie tylko Państwa decyzję podatkową, ale również decyzję tymczasową, gdyż w tym wypadku Państwa decyzja pozostaje otwarta i może zostać jeszcze zmieniona na Państwa korzyść.
Błąd w decyzji podatkowej: Należy złożyć sprzeciw
Jeśli na swojej decyzji podatkowej odkryli Państwo faktyczny błąd, mogą Państwo złożyć sprzeciw przeciwko tej decyzji. Taki sprzeciw przeciwko decyzji bardzo łatwo mogą Państwo zrobić sami. Na zażalenie mają Państwo miesiąc czasu.
ELIZA LUBIENSKA
Heinrichstr. 73, 40239 Düsseldorf
Graeffstraße 5, 50823 Köln
Spaldingstr. 130-136, 20097 Hamburg
MOBIL: 0152 18542488
E-MAIL: e.lubienska@office-pro.eu
Tel.: 022116868992
Klasy podatkowe w Niemczech
Klasy podatkowe mają wpływ na odciągany co miesiąc podatek Lohnsteuer. Którą klasę podatkową powinienem mieć i czy mogę ją zmienić to częste pytanie płatników podatku czyli osób zatrudnionych.
1. klasa podatkowa
Pierwszą klasą podatkową objęte są osoby pracujące, stanu wolnego, rozwiedzeni, jak również osoby zatrudnione, których współmałżonek żyje za granicą lub osoby żyjące w trwałej separacji. Od 2015 roku do klasy tej zaliczają się również osoby owdowiałe, których małżonek zmarł przed 1. stycznia 2014.
Do pierwszej klasy podatkowej należą również osoby zatrudnione, które w stopniu ograniczonym podlegają podatkowi dochodowemu oraz żyjące w zarejestrowanym związku partnerskim.
2. klasa podatkowa
Druga klasa podatkowa obowiązuje osoby wymienione w pierwszej klasie podatkowej, którym dodatkowo należą się świadczenia dla osób samotnie wychowujących dziecko. Warunkiem przyznania świadczenia jest to, że osoba zatrudniona żyje samotnie i wychowuje przynajmniej jedno dziecko, które zameldowane jest pod jego stałym lub tymczasowym adresem oraz na którym przysługuje zasiłek rodzinny (Kindergeld) lub kwota wolna od podatku.
Jeśli dziecko zameldowane jest u więcej niż jednej osoby, świadczenia należą się z reguły tej osobie wychowującej dziecko, która otrzymuje na nie kwotę wolną od podatku.
Jeśli osoba zatrudniona żyje w konkubinacie lub w zarejestrowanym związku partnerskim świadczenia odciążające nie zostają udzielone.
To samo obowiązuje, jeśli osoba samotnie wychowująca dziecko prowadzi wspólnie gospodarstwo domowe z drugą pełnoletnią osobą, której nie należą się ani zasiłek rodzinny, ani kwota wolna od podatku na dziecko.
3. klasa podatkowa
Trzecia klasa podatkowa obowiązuje zatrudnione osoby żyjące w związkach małżeńskich, jeśli oboje małżonkowie żyją w kraju, nie żyją na stałe w separacji oraz jeśli małżonek osoby zatrudnionej nie otrzymuje żadnego wynagrodzenia lub otrzymuje wynagrodzenie i zaliczany
zostaje do piątej klasy podatkowej.
Osoby owdowiałe należą do 3. klasy podatkowej, jeśli małżonek zmarł po 31. Grudnia 2011 a oboje małżonkowie nie żyli w separacji i w dniu śmierci mieszkali w kraju.
4. klasa podatkowa
Do czwartej grupy podatkowej należą zatrudnione osoby w związkach małżeńskich, gdzie oboje małżonkowie otrzymują wynagrodzenie, mieszkają w kraju i nie żyją w trwałej separacji.
5. klasa podatkowa
Piąta klasa podatkowa obowiązuje osoby żyjące w związkach małżeńskich z 4. klasy podatkowej, jeśli jeden z małżonków na wniosek obojga zaliczany jest do 3. klasy podatkowej. Ten rodzaj klasy podatkowej stosuje się w przypadku osób, które mają różne od siebie wysokości przychodów.
6.klasa podatkowa
Szósta klasa podatkowa obowiązuje dla osób zatrudnionych, które otrzymują wynagrodzenie od kilku pracodawców.
Odtrącenie podatku od wynagrodzenia według 6. klasy podatkowej powinno zostać przedsięwzięte przez pracodawcę od którego otrzymuje się niższe wynagrodzenie (odliczając ewentualne kwoty wolne od podatku).
Wybór klas podatkowych w przypadku małżeństw
Jeżeli również współmałżonek otrzymuje wynagrodzenie, powinni Państwo wiedzieć, że małżeństwa rozliczane są wspólnie, ponieważ jest to korzystniejsze. Przy odciąganiu podatków musi jednak zostać przedstawione własne wynagrodzenie. Wynagrodzenie obu współmałżonków może zostać rozliczone wspólnie dopiero po upływie roku. Dopiero wtedy wynika słuszny podatek roczny.
Dlatego też często nie da się uniknąć tego, że w ciągu roku kalendarzowego zostaje potrącone za dużo lub za mało podatku dochodowego. Aby przybliżyć się jak najbardziej do wyniku rocznego, małżeństwa mają poniższe kombinacje klas podatkowych do wyboru:
Kombinacje klas podatkowych
Kombinacja 4/4 (reguła ustawowa) – wychodzi z założenia, że małżonkowi zarabiają po równo.
Kombinacja 3/5 – zorganizowana jest w ten sposób, że suma składek potrącanego podatku jest zbliżona do ich wspólnego podatku rocznego, jeśli jeden z małżonków w 3. klasie podatkowej osiąga około 60% a drugi z małżonków w 5. klasie podatkowej osiąga około 40% wspólnych dochodów.
To sprowadza się do tego, że odtrącenie podatków w przypadku piątej klasy podatkowej jest stosunkowo większe niż w przypadku klasy trzeciej i czwartej.
To opiera się na tym, że w piątej klasie podatkowej uznawana jako minimum egzystencjalne podstawowa kwota wolna od podatku nie jest brana pod uwagę, za to w trzeciej klasie podatkowej bierze się ja pod uwagę podwójnie.
Jeżeli stosunek rzeczywistych przychodów nie odpowiada założeniom 60:40 może dojść do nadpłaty podatkowej. Z tego powodu w kombinacja klasowej 3/5 istnieje obowiązek oddania zeznania podatkowego.
ELIZA LUBIENSKA
Heinrichstr. 73, 40239 Düsseldorf
Graeffstraße 5, 50823 Köln
Spaldingstr. 130-136, 20097 Hamburg
MOBIL: 0152 18542488
E-MAIL: e.lubienska@office-pro.eu
Tel.: 022116868992
1. klasa podatkowa
Pierwszą klasą podatkową objęte są osoby pracujące, stanu wolnego, rozwiedzeni, jak również osoby zatrudnione, których współmałżonek żyje za granicą lub osoby żyjące w trwałej separacji. Od 2015 roku do klasy tej zaliczają się również osoby owdowiałe, których małżonek zmarł przed 1. stycznia 2014.
Do pierwszej klasy podatkowej należą również osoby zatrudnione, które w stopniu ograniczonym podlegają podatkowi dochodowemu oraz żyjące w zarejestrowanym związku partnerskim.
2. klasa podatkowa
Druga klasa podatkowa obowiązuje osoby wymienione w pierwszej klasie podatkowej, którym dodatkowo należą się świadczenia dla osób samotnie wychowujących dziecko. Warunkiem przyznania świadczenia jest to, że osoba zatrudniona żyje samotnie i wychowuje przynajmniej jedno dziecko, które zameldowane jest pod jego stałym lub tymczasowym adresem oraz na którym przysługuje zasiłek rodzinny (Kindergeld) lub kwota wolna od podatku.
Jeśli dziecko zameldowane jest u więcej niż jednej osoby, świadczenia należą się z reguły tej osobie wychowującej dziecko, która otrzymuje na nie kwotę wolną od podatku.
Jeśli osoba zatrudniona żyje w konkubinacie lub w zarejestrowanym związku partnerskim świadczenia odciążające nie zostają udzielone.
To samo obowiązuje, jeśli osoba samotnie wychowująca dziecko prowadzi wspólnie gospodarstwo domowe z drugą pełnoletnią osobą, której nie należą się ani zasiłek rodzinny, ani kwota wolna od podatku na dziecko.
3. klasa podatkowa
Trzecia klasa podatkowa obowiązuje zatrudnione osoby żyjące w związkach małżeńskich, jeśli oboje małżonkowie żyją w kraju, nie żyją na stałe w separacji oraz jeśli małżonek osoby zatrudnionej nie otrzymuje żadnego wynagrodzenia lub otrzymuje wynagrodzenie i zaliczany
zostaje do piątej klasy podatkowej.
Osoby owdowiałe należą do 3. klasy podatkowej, jeśli małżonek zmarł po 31. Grudnia 2011 a oboje małżonkowie nie żyli w separacji i w dniu śmierci mieszkali w kraju.
4. klasa podatkowa
Do czwartej grupy podatkowej należą zatrudnione osoby w związkach małżeńskich, gdzie oboje małżonkowie otrzymują wynagrodzenie, mieszkają w kraju i nie żyją w trwałej separacji.
5. klasa podatkowa
Piąta klasa podatkowa obowiązuje osoby żyjące w związkach małżeńskich z 4. klasy podatkowej, jeśli jeden z małżonków na wniosek obojga zaliczany jest do 3. klasy podatkowej. Ten rodzaj klasy podatkowej stosuje się w przypadku osób, które mają różne od siebie wysokości przychodów.
6.klasa podatkowa
Szósta klasa podatkowa obowiązuje dla osób zatrudnionych, które otrzymują wynagrodzenie od kilku pracodawców.
Odtrącenie podatku od wynagrodzenia według 6. klasy podatkowej powinno zostać przedsięwzięte przez pracodawcę od którego otrzymuje się niższe wynagrodzenie (odliczając ewentualne kwoty wolne od podatku).
Wybór klas podatkowych w przypadku małżeństw
Jeżeli również współmałżonek otrzymuje wynagrodzenie, powinni Państwo wiedzieć, że małżeństwa rozliczane są wspólnie, ponieważ jest to korzystniejsze. Przy odciąganiu podatków musi jednak zostać przedstawione własne wynagrodzenie. Wynagrodzenie obu współmałżonków może zostać rozliczone wspólnie dopiero po upływie roku. Dopiero wtedy wynika słuszny podatek roczny.
Dlatego też często nie da się uniknąć tego, że w ciągu roku kalendarzowego zostaje potrącone za dużo lub za mało podatku dochodowego. Aby przybliżyć się jak najbardziej do wyniku rocznego, małżeństwa mają poniższe kombinacje klas podatkowych do wyboru:
Kombinacje klas podatkowych
Kombinacja 4/4 (reguła ustawowa) – wychodzi z założenia, że małżonkowi zarabiają po równo.
Kombinacja 3/5 – zorganizowana jest w ten sposób, że suma składek potrącanego podatku jest zbliżona do ich wspólnego podatku rocznego, jeśli jeden z małżonków w 3. klasie podatkowej osiąga około 60% a drugi z małżonków w 5. klasie podatkowej osiąga około 40% wspólnych dochodów.
To sprowadza się do tego, że odtrącenie podatków w przypadku piątej klasy podatkowej jest stosunkowo większe niż w przypadku klasy trzeciej i czwartej.
To opiera się na tym, że w piątej klasie podatkowej uznawana jako minimum egzystencjalne podstawowa kwota wolna od podatku nie jest brana pod uwagę, za to w trzeciej klasie podatkowej bierze się ja pod uwagę podwójnie.
Jeżeli stosunek rzeczywistych przychodów nie odpowiada założeniom 60:40 może dojść do nadpłaty podatkowej. Z tego powodu w kombinacja klasowej 3/5 istnieje obowiązek oddania zeznania podatkowego.
ELIZA LUBIENSKA
Heinrichstr. 73, 40239 Düsseldorf
Graeffstraße 5, 50823 Köln
Spaldingstr. 130-136, 20097 Hamburg
MOBIL: 0152 18542488
E-MAIL: e.lubienska@office-pro.eu
Tel.: 022116868992
Macierzyństwo a zatrudnienie w Niemczech
Macierzyństwo a zakaz zatrudniania
Przyszłe matki pracują w najlepszym przypadku do momentu rozpoczęcia terminu ustawowej ochrony, jednak ilość zakazów przy zatrudnianiu wzrasta.
W jaki sposób są one regulowane oraz co może zrobić pracodawca, aby zatrzymać pracownika?
• Udział kobiet (między 20. a 64. rokiem życia) w działalnościach gospodarczych wzrósł od 2006 roku o około 7,5 punktów i wynosił międzyczasie 72,5%.
• Wiele kobiet decyduje się coraz częściej na późne macierzyństwo. Przeciętny wiek zostania matką wynosi według urzędu federalnego do spraw statystyk 30,8 lat a w 22% wszystkich porodów średnia wieku to 35 lat. To prowadzi również do wzrastającej liczby porodów wysokiego ryzyka.
To prowadzi do wzrastającej liczby odpowiednich przepisów.
Ustawa o ochronie macierzyństwa jest podstawą.
Ustawodawca określił dokładnie to, czy ciężarne kobiety mogą pracować i jak długo.
Ustawa ta wraz z przepisami uzupełniającymi ma za zadanie chronić przyszłe matki oraz ich dzieci przed niebezpieczeństwami oraz ryzykiem związanym z utratą zdrowia w ramach wykonywanej przez nie pracy.
Ustawa ta ma również za zadanie chronić przed stratami finansowymi oraz utratą miejsca pracy w okresie ciąży.
Okres ochronny istnieje zasadniczo dla pierwszych 6. tygodni przed planowanym porodem, 8. tygodni przy wczesnych porodach lub ciążach mnogich oraz 12. tygodni po porodzie.
- Jednak również wcześniej może pojawić się zakaz dalszego zatrudniania.
Pracodawca ma obowiązek zameldować odpowiedniemu urzędowi o ciąży jego pracownicy – to dzieje się niestety tylko w połowie przypadków – wynika to najczęściej z braku wiedzy o konieczności takiego meldunku.
Odpowiedzialny za to urząd ma obowiązek doradzania zarówno pracodawcy jak i pracownicy i w razie wątpliwości wyjaśnić czy konkretne miejsce pracy i zakres obowiązków mogą w jakiś sposób szkodzić przyszłej matce.
! Jest to szczególnie ważne w zawodach, których wykonywanie wiąże się z ryzykiem.
W interesie pracodawcy jest stworzyć pracownicy takie warunki, aby jak najdłużej mogła pozostać aktywna na swoim miejscu pracy.
Dla kobiet w ciąży obowiązują szczególne zasady dotyczące czasu pracy:
– żadnej pracy w nocy
– żadnej pracy w weekendy
– praca nie dłużej niż 8,5 h w ciągu dnia
Jeśli pracownica ma stojący tryb pracy, pracodawca zobowiązany jest zorganizować miejsce siędzące, gdzie ciężarna pracownica będzie mogła krótko wypoczywać, jak również pomieszczenie na spędzenie przerwy, gdzie pracownica będzie mogła się położyć. Dodatkowe udogodnienia pracodawca powinien ustalić indywidualnie z pracownicą.
Generalny zakaz zatrudniania
6 tygodni przed planowanym urlopem ciężarna pracownica nie powinno pracować, chyba że sama wyrazi taką chęć i wolę.
8 tygodni po porodzie (12 tygodni przy wczesnych porodach oraz ciążach mnogich) pracownica nie może pracować.
Poza ogólnymi okresami ochronnymi ustawa przewiduje również możliwość zabronienia pracy ciężarnej, jeśli indywidualne bądź zakładowe okoliczności przemawiają przeciw dalszemu zatrudnieniu.
Indywidualny zakaz zatrudnienia
W szczególnych przypadkach wymagane są specjalne środki. W razie, gdy kobieta z powodu ciąży nie jest w stanie dalej wykonywać swojej pracy, bądź może pracować w ograniczonym zakresie, musi potwierdzić to zaświadczeniem od lekarza.
Szczególne okoliczności zakazu zatrudniania:
– przy pracach wiążących się z regularnym podnoszeniem, dźwiganiem bądź przenoszeniem ciężarów o wadze większej niż 5 kg lub okazjonalnym dźwiganiu mas większych niż 10 kg
– przy pracach w znacznej mierze stojących przekraczających 4 godziny dziennie, po upływie 6. miesiąca ciąży
– przy pracach które wymagają ciągłego wyciągania lub zginania się, lub przy których trzeba
się długo pochylać lub kucać.
– przy pracach obsługi maszyn, które zbytnio obciążających stopy
– przy pracach, które z powodu ciąży narażają na nabycie choroby zawodowej
– po 3. miesiącu ciąży przy pracach w środkach transportu
– przy pracach związanych z możliwością wypadku lub uszkodzeniem ciała
Powodami indywidualnego zakazu zatrudnienia mogą być:
– Ciąża zagrożona
– Ryzyko wcześniejszego porodu
– Poród mnogi
– Problemy z szyjką macicy
– Bóle pleców przy zaawansowanej ciąży
– Znaczne nudności
Zasiłek macierzyński
W okresie ochronnym kobieta otrzymuje od swoje kasy chorych zasiłek macierzyński, jeśli sama jest członkiem tej kasy. Pracodawca zobowiązany jest do wypłacenia różnicy między zasiłkiem a pensją netto.
Pensja macierzyńska
Przy indywidualnym zakazie zatrudniania pracodawca musi w dalszym ciągu wypłacać przynajmniej średnią pensji pracownicy. Średnia ta liczona jest za ostatnie 3 miesiące pracy przed rozpoczęciem okresu ochronnego. Pracodawca dostaje zwrot wraz ze składkami na ubezpieczenie od kasy chorych. Od 2006 roku ustawa o wyrównaniu obowiązuje wszystkie przedsiębiorstwa niezależnie od ich wielkości.
ELIZA LUBIENSKA
Heinrichstr. 73, 40239 Düsseldorf
Graeffstraße 5, 50823 Köln
Spaldingstr. 130-136, 20097 Hamburg
MOBIL: 0152 18542488
E-MAIL: e.lubienska@office-pro.eu
Tel.: 022116868992
Przyszłe matki pracują w najlepszym przypadku do momentu rozpoczęcia terminu ustawowej ochrony, jednak ilość zakazów przy zatrudnianiu wzrasta.
W jaki sposób są one regulowane oraz co może zrobić pracodawca, aby zatrzymać pracownika?
• Udział kobiet (między 20. a 64. rokiem życia) w działalnościach gospodarczych wzrósł od 2006 roku o około 7,5 punktów i wynosił międzyczasie 72,5%.
• Wiele kobiet decyduje się coraz częściej na późne macierzyństwo. Przeciętny wiek zostania matką wynosi według urzędu federalnego do spraw statystyk 30,8 lat a w 22% wszystkich porodów średnia wieku to 35 lat. To prowadzi również do wzrastającej liczby porodów wysokiego ryzyka.
To prowadzi do wzrastającej liczby odpowiednich przepisów.
Ustawa o ochronie macierzyństwa jest podstawą.
Ustawodawca określił dokładnie to, czy ciężarne kobiety mogą pracować i jak długo.
Ustawa ta wraz z przepisami uzupełniającymi ma za zadanie chronić przyszłe matki oraz ich dzieci przed niebezpieczeństwami oraz ryzykiem związanym z utratą zdrowia w ramach wykonywanej przez nie pracy.
Ustawa ta ma również za zadanie chronić przed stratami finansowymi oraz utratą miejsca pracy w okresie ciąży.
Okres ochronny istnieje zasadniczo dla pierwszych 6. tygodni przed planowanym porodem, 8. tygodni przy wczesnych porodach lub ciążach mnogich oraz 12. tygodni po porodzie.
- Jednak również wcześniej może pojawić się zakaz dalszego zatrudniania.
Pracodawca ma obowiązek zameldować odpowiedniemu urzędowi o ciąży jego pracownicy – to dzieje się niestety tylko w połowie przypadków – wynika to najczęściej z braku wiedzy o konieczności takiego meldunku.
Odpowiedzialny za to urząd ma obowiązek doradzania zarówno pracodawcy jak i pracownicy i w razie wątpliwości wyjaśnić czy konkretne miejsce pracy i zakres obowiązków mogą w jakiś sposób szkodzić przyszłej matce.
! Jest to szczególnie ważne w zawodach, których wykonywanie wiąże się z ryzykiem.
W interesie pracodawcy jest stworzyć pracownicy takie warunki, aby jak najdłużej mogła pozostać aktywna na swoim miejscu pracy.
Dla kobiet w ciąży obowiązują szczególne zasady dotyczące czasu pracy:
– żadnej pracy w nocy
– żadnej pracy w weekendy
– praca nie dłużej niż 8,5 h w ciągu dnia
Jeśli pracownica ma stojący tryb pracy, pracodawca zobowiązany jest zorganizować miejsce siędzące, gdzie ciężarna pracownica będzie mogła krótko wypoczywać, jak również pomieszczenie na spędzenie przerwy, gdzie pracownica będzie mogła się położyć. Dodatkowe udogodnienia pracodawca powinien ustalić indywidualnie z pracownicą.
Generalny zakaz zatrudniania
6 tygodni przed planowanym urlopem ciężarna pracownica nie powinno pracować, chyba że sama wyrazi taką chęć i wolę.
8 tygodni po porodzie (12 tygodni przy wczesnych porodach oraz ciążach mnogich) pracownica nie może pracować.
Poza ogólnymi okresami ochronnymi ustawa przewiduje również możliwość zabronienia pracy ciężarnej, jeśli indywidualne bądź zakładowe okoliczności przemawiają przeciw dalszemu zatrudnieniu.
Indywidualny zakaz zatrudnienia
W szczególnych przypadkach wymagane są specjalne środki. W razie, gdy kobieta z powodu ciąży nie jest w stanie dalej wykonywać swojej pracy, bądź może pracować w ograniczonym zakresie, musi potwierdzić to zaświadczeniem od lekarza.
Szczególne okoliczności zakazu zatrudniania:
– przy pracach wiążących się z regularnym podnoszeniem, dźwiganiem bądź przenoszeniem ciężarów o wadze większej niż 5 kg lub okazjonalnym dźwiganiu mas większych niż 10 kg
– przy pracach w znacznej mierze stojących przekraczających 4 godziny dziennie, po upływie 6. miesiąca ciąży
– przy pracach które wymagają ciągłego wyciągania lub zginania się, lub przy których trzeba
się długo pochylać lub kucać.
– przy pracach obsługi maszyn, które zbytnio obciążających stopy
– przy pracach, które z powodu ciąży narażają na nabycie choroby zawodowej
– po 3. miesiącu ciąży przy pracach w środkach transportu
– przy pracach związanych z możliwością wypadku lub uszkodzeniem ciała
Powodami indywidualnego zakazu zatrudnienia mogą być:
– Ciąża zagrożona
– Ryzyko wcześniejszego porodu
– Poród mnogi
– Problemy z szyjką macicy
– Bóle pleców przy zaawansowanej ciąży
– Znaczne nudności
Zasiłek macierzyński
W okresie ochronnym kobieta otrzymuje od swoje kasy chorych zasiłek macierzyński, jeśli sama jest członkiem tej kasy. Pracodawca zobowiązany jest do wypłacenia różnicy między zasiłkiem a pensją netto.
Pensja macierzyńska
Przy indywidualnym zakazie zatrudniania pracodawca musi w dalszym ciągu wypłacać przynajmniej średnią pensji pracownicy. Średnia ta liczona jest za ostatnie 3 miesiące pracy przed rozpoczęciem okresu ochronnego. Pracodawca dostaje zwrot wraz ze składkami na ubezpieczenie od kasy chorych. Od 2006 roku ustawa o wyrównaniu obowiązuje wszystkie przedsiębiorstwa niezależnie od ich wielkości.
ELIZA LUBIENSKA
Heinrichstr. 73, 40239 Düsseldorf
Graeffstraße 5, 50823 Köln
Spaldingstr. 130-136, 20097 Hamburg
MOBIL: 0152 18542488
E-MAIL: e.lubienska@office-pro.eu
Tel.: 022116868992
Subskrybuj:
Posty (Atom)