Zgodnie z ustawą o płacy minimalnej z dniem 1 stycznia 2015, minimalna stawka godzinowa w Niemczech wynosi 8,50 EUR brutto. Wobec tego średnia miesięcznych zarobków wynosić będzie 1.564,00 EUR brutto, przy 184 godzinach pracy miesięcznie.Pojawiły się także zmiany dotyczące pracowników na tzw. Minijob- maksymalny czas pracy przy tej formie zatrudnienia wynosi 52,9 godziny w skali miesiąca.
Pamiętajmy, że będąc zatrudnionym na minijob nie podlegamy pod obowiązek odprowadzania składek socjalnych, w tym na ubezpieczenie zdrowotne, wobec tego należy samodzielnie zadbać o swoje ubezpieczenie!!!
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą zatrudnienie w Niemczech. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą zatrudnienie w Niemczech. Pokaż wszystkie posty
Samozatrudnienie a praca na etat w Niemczech.
Prowadząc własną działalność gospodarczą w Niemczech musimy spełnić pewne warunki i przestrzegać przepisów prawnych, których zignorowanie wiąże się z bardzo wysokimi karami finansowymi dla zleceniodawców oraz osoby prowadzących firmę w Niemczech.
Głównym problemem jest to, iż przedsiębiorstwa w Niemczech mają tylko jednego zleceniodawcę. Wiąże się to z tzw. fikcyjnym zatrudnieniem.
Określenie „fikcyjne samozatrudnienie” odnosi się do wszystkich osób prowadzących działalność gospodarczą – Gewerbe, które dobrowolnie lub pod naciskiem pracodawcy roszczą prawo do statusu samodzielnego przedsiębiorcy, których czynności jednakże odpowiadają w rzeczywistości czynnościom pracownika zatrudnionego.
Przy określaniu statusu brana zostaje po uwagę sytuacja całościowa. Na pierwszym planie są jednakże widoczne działania przedsiębiorcze oraz niezależne decyzje przedsiębiorcy.
Konsekwencje fikcyjnego samozatrudnienia
Następstwa dotyczące prawa ubezpieczenia socjalnego
Dotychczasowy zleceniodawca musi odtąd jako pracodawca odprowadzać do państwowej kasy chorych składki na ubezpieczenie społeczne od pracodawcy i pracobiorcy oraz zameldować w niej swojego pracownika.
Ubezpieczenie zdrowotne oraz pielęgnacyjne zależy każdorazowo od sytuacji osoby ubezpieczanej (między innymi od sumy przychodów, aktualnej granicy wymiaru składki).
Pod uwagę należy wziąć, że w pewnych okolicznościach pracodawca musi nadpłacić składki na ubezpieczenie społeczne z ostatnich 4 lat, jednakże część pensji pracownika może on potrącać z reguły tylko 3 miesiące.
Następstwa dotyczące prawa pracy
Jeżeli stwierdzone zostało fikcyjne samozatrudnienie, osoba taka może ewentualnie odwołać się od swojego statusu pracobiorcy. Sąd pracy sprawdza wtedy na podstawie dotychczasowych kryteriów orzecznictwa, czy fikcyjne samo zatrudnionemu może zostać przyznany status pracobiorcy. W takim przypadku domniemany „samodzielny” jest od tej chwili jedynie „zatrudnionym” z prawem do ochrony przed wypowiedzeniem, do urlopu, do dalszego otrzymywania wynagrodzenia w przypadku choroby oraz podlega obowiązkowi ubezpieczenia społecznego.
Głównym problemem jest to, iż przedsiębiorstwa w Niemczech mają tylko jednego zleceniodawcę. Wiąże się to z tzw. fikcyjnym zatrudnieniem.
Określenie „fikcyjne samozatrudnienie” odnosi się do wszystkich osób prowadzących działalność gospodarczą – Gewerbe, które dobrowolnie lub pod naciskiem pracodawcy roszczą prawo do statusu samodzielnego przedsiębiorcy, których czynności jednakże odpowiadają w rzeczywistości czynnościom pracownika zatrudnionego.
Przy określaniu statusu brana zostaje po uwagę sytuacja całościowa. Na pierwszym planie są jednakże widoczne działania przedsiębiorcze oraz niezależne decyzje przedsiębiorcy.
Konsekwencje fikcyjnego samozatrudnienia
Następstwa dotyczące prawa ubezpieczenia socjalnego
Dotychczasowy zleceniodawca musi odtąd jako pracodawca odprowadzać do państwowej kasy chorych składki na ubezpieczenie społeczne od pracodawcy i pracobiorcy oraz zameldować w niej swojego pracownika.
Ubezpieczenie zdrowotne oraz pielęgnacyjne zależy każdorazowo od sytuacji osoby ubezpieczanej (między innymi od sumy przychodów, aktualnej granicy wymiaru składki).
Pod uwagę należy wziąć, że w pewnych okolicznościach pracodawca musi nadpłacić składki na ubezpieczenie społeczne z ostatnich 4 lat, jednakże część pensji pracownika może on potrącać z reguły tylko 3 miesiące.
Następstwa dotyczące prawa pracy
Jeżeli stwierdzone zostało fikcyjne samozatrudnienie, osoba taka może ewentualnie odwołać się od swojego statusu pracobiorcy. Sąd pracy sprawdza wtedy na podstawie dotychczasowych kryteriów orzecznictwa, czy fikcyjne samo zatrudnionemu może zostać przyznany status pracobiorcy. W takim przypadku domniemany „samodzielny” jest od tej chwili jedynie „zatrudnionym” z prawem do ochrony przed wypowiedzeniem, do urlopu, do dalszego otrzymywania wynagrodzenia w przypadku choroby oraz podlega obowiązkowi ubezpieczenia społecznego.
Macierzyństwo a zatrudnienie w Niemczech
Macierzyństwo a zakaz zatrudniania
Przyszłe matki pracują w najlepszym przypadku do momentu rozpoczęcia terminu ustawowej ochrony, jednak ilość zakazów przy zatrudnianiu wzrasta.
W jaki sposób są one regulowane oraz co może zrobić pracodawca, aby zatrzymać pracownika?
• Udział kobiet (między 20. a 64. rokiem życia) w działalnościach gospodarczych wzrósł od 2006 roku o około 7,5 punktów i wynosił międzyczasie 72,5%.
• Wiele kobiet decyduje się coraz częściej na późne macierzyństwo. Przeciętny wiek zostania matką wynosi według urzędu federalnego do spraw statystyk 30,8 lat a w 22% wszystkich porodów średnia wieku to 35 lat. To prowadzi również do wzrastającej liczby porodów wysokiego ryzyka.
To prowadzi do wzrastającej liczby odpowiednich przepisów.
Ustawa o ochronie macierzyństwa jest podstawą.
Ustawodawca określił dokładnie to, czy ciężarne kobiety mogą pracować i jak długo.
Ustawa ta wraz z przepisami uzupełniającymi ma za zadanie chronić przyszłe matki oraz ich dzieci przed niebezpieczeństwami oraz ryzykiem związanym z utratą zdrowia w ramach wykonywanej przez nie pracy.
Ustawa ta ma również za zadanie chronić przed stratami finansowymi oraz utratą miejsca pracy w okresie ciąży.
Okres ochronny istnieje zasadniczo dla pierwszych 6. tygodni przed planowanym porodem, 8. tygodni przy wczesnych porodach lub ciążach mnogich oraz 12. tygodni po porodzie.
- Jednak również wcześniej może pojawić się zakaz dalszego zatrudniania.
Pracodawca ma obowiązek zameldować odpowiedniemu urzędowi o ciąży jego pracownicy – to dzieje się niestety tylko w połowie przypadków – wynika to najczęściej z braku wiedzy o konieczności takiego meldunku.
Odpowiedzialny za to urząd ma obowiązek doradzania zarówno pracodawcy jak i pracownicy i w razie wątpliwości wyjaśnić czy konkretne miejsce pracy i zakres obowiązków mogą w jakiś sposób szkodzić przyszłej matce.
! Jest to szczególnie ważne w zawodach, których wykonywanie wiąże się z ryzykiem.
W interesie pracodawcy jest stworzyć pracownicy takie warunki, aby jak najdłużej mogła pozostać aktywna na swoim miejscu pracy.
Dla kobiet w ciąży obowiązują szczególne zasady dotyczące czasu pracy:
– żadnej pracy w nocy
– żadnej pracy w weekendy
– praca nie dłużej niż 8,5 h w ciągu dnia
Jeśli pracownica ma stojący tryb pracy, pracodawca zobowiązany jest zorganizować miejsce siędzące, gdzie ciężarna pracownica będzie mogła krótko wypoczywać, jak również pomieszczenie na spędzenie przerwy, gdzie pracownica będzie mogła się położyć. Dodatkowe udogodnienia pracodawca powinien ustalić indywidualnie z pracownicą.
Generalny zakaz zatrudniania
6 tygodni przed planowanym urlopem ciężarna pracownica nie powinno pracować, chyba że sama wyrazi taką chęć i wolę.
8 tygodni po porodzie (12 tygodni przy wczesnych porodach oraz ciążach mnogich) pracownica nie może pracować.
Poza ogólnymi okresami ochronnymi ustawa przewiduje również możliwość zabronienia pracy ciężarnej, jeśli indywidualne bądź zakładowe okoliczności przemawiają przeciw dalszemu zatrudnieniu.
Indywidualny zakaz zatrudnienia
W szczególnych przypadkach wymagane są specjalne środki. W razie, gdy kobieta z powodu ciąży nie jest w stanie dalej wykonywać swojej pracy, bądź może pracować w ograniczonym zakresie, musi potwierdzić to zaświadczeniem od lekarza.
Szczególne okoliczności zakazu zatrudniania:
– przy pracach wiążących się z regularnym podnoszeniem, dźwiganiem bądź przenoszeniem ciężarów o wadze większej niż 5 kg lub okazjonalnym dźwiganiu mas większych niż 10 kg
– przy pracach w znacznej mierze stojących przekraczających 4 godziny dziennie, po upływie 6. miesiąca ciąży
– przy pracach które wymagają ciągłego wyciągania lub zginania się, lub przy których trzeba
się długo pochylać lub kucać.
– przy pracach obsługi maszyn, które zbytnio obciążających stopy
– przy pracach, które z powodu ciąży narażają na nabycie choroby zawodowej
– po 3. miesiącu ciąży przy pracach w środkach transportu
– przy pracach związanych z możliwością wypadku lub uszkodzeniem ciała
Powodami indywidualnego zakazu zatrudnienia mogą być:
– Ciąża zagrożona
– Ryzyko wcześniejszego porodu
– Poród mnogi
– Problemy z szyjką macicy
– Bóle pleców przy zaawansowanej ciąży
– Znaczne nudności
Zasiłek macierzyński
W okresie ochronnym kobieta otrzymuje od swoje kasy chorych zasiłek macierzyński, jeśli sama jest członkiem tej kasy. Pracodawca zobowiązany jest do wypłacenia różnicy między zasiłkiem a pensją netto.
Pensja macierzyńska
Przy indywidualnym zakazie zatrudniania pracodawca musi w dalszym ciągu wypłacać przynajmniej średnią pensji pracownicy. Średnia ta liczona jest za ostatnie 3 miesiące pracy przed rozpoczęciem okresu ochronnego. Pracodawca dostaje zwrot wraz ze składkami na ubezpieczenie od kasy chorych. Od 2006 roku ustawa o wyrównaniu obowiązuje wszystkie przedsiębiorstwa niezależnie od ich wielkości.
ELIZA LUBIENSKA
Heinrichstr. 73, 40239 Düsseldorf
Graeffstraße 5, 50823 Köln
Spaldingstr. 130-136, 20097 Hamburg
MOBIL: 0152 18542488
E-MAIL: e.lubienska@office-pro.eu
Tel.: 022116868992
Przyszłe matki pracują w najlepszym przypadku do momentu rozpoczęcia terminu ustawowej ochrony, jednak ilość zakazów przy zatrudnianiu wzrasta.
W jaki sposób są one regulowane oraz co może zrobić pracodawca, aby zatrzymać pracownika?
• Udział kobiet (między 20. a 64. rokiem życia) w działalnościach gospodarczych wzrósł od 2006 roku o około 7,5 punktów i wynosił międzyczasie 72,5%.
• Wiele kobiet decyduje się coraz częściej na późne macierzyństwo. Przeciętny wiek zostania matką wynosi według urzędu federalnego do spraw statystyk 30,8 lat a w 22% wszystkich porodów średnia wieku to 35 lat. To prowadzi również do wzrastającej liczby porodów wysokiego ryzyka.
To prowadzi do wzrastającej liczby odpowiednich przepisów.
Ustawa o ochronie macierzyństwa jest podstawą.
Ustawodawca określił dokładnie to, czy ciężarne kobiety mogą pracować i jak długo.
Ustawa ta wraz z przepisami uzupełniającymi ma za zadanie chronić przyszłe matki oraz ich dzieci przed niebezpieczeństwami oraz ryzykiem związanym z utratą zdrowia w ramach wykonywanej przez nie pracy.
Ustawa ta ma również za zadanie chronić przed stratami finansowymi oraz utratą miejsca pracy w okresie ciąży.
Okres ochronny istnieje zasadniczo dla pierwszych 6. tygodni przed planowanym porodem, 8. tygodni przy wczesnych porodach lub ciążach mnogich oraz 12. tygodni po porodzie.
- Jednak również wcześniej może pojawić się zakaz dalszego zatrudniania.
Pracodawca ma obowiązek zameldować odpowiedniemu urzędowi o ciąży jego pracownicy – to dzieje się niestety tylko w połowie przypadków – wynika to najczęściej z braku wiedzy o konieczności takiego meldunku.
Odpowiedzialny za to urząd ma obowiązek doradzania zarówno pracodawcy jak i pracownicy i w razie wątpliwości wyjaśnić czy konkretne miejsce pracy i zakres obowiązków mogą w jakiś sposób szkodzić przyszłej matce.
! Jest to szczególnie ważne w zawodach, których wykonywanie wiąże się z ryzykiem.
W interesie pracodawcy jest stworzyć pracownicy takie warunki, aby jak najdłużej mogła pozostać aktywna na swoim miejscu pracy.
Dla kobiet w ciąży obowiązują szczególne zasady dotyczące czasu pracy:
– żadnej pracy w nocy
– żadnej pracy w weekendy
– praca nie dłużej niż 8,5 h w ciągu dnia
Jeśli pracownica ma stojący tryb pracy, pracodawca zobowiązany jest zorganizować miejsce siędzące, gdzie ciężarna pracownica będzie mogła krótko wypoczywać, jak również pomieszczenie na spędzenie przerwy, gdzie pracownica będzie mogła się położyć. Dodatkowe udogodnienia pracodawca powinien ustalić indywidualnie z pracownicą.
Generalny zakaz zatrudniania
6 tygodni przed planowanym urlopem ciężarna pracownica nie powinno pracować, chyba że sama wyrazi taką chęć i wolę.
8 tygodni po porodzie (12 tygodni przy wczesnych porodach oraz ciążach mnogich) pracownica nie może pracować.
Poza ogólnymi okresami ochronnymi ustawa przewiduje również możliwość zabronienia pracy ciężarnej, jeśli indywidualne bądź zakładowe okoliczności przemawiają przeciw dalszemu zatrudnieniu.
Indywidualny zakaz zatrudnienia
W szczególnych przypadkach wymagane są specjalne środki. W razie, gdy kobieta z powodu ciąży nie jest w stanie dalej wykonywać swojej pracy, bądź może pracować w ograniczonym zakresie, musi potwierdzić to zaświadczeniem od lekarza.
Szczególne okoliczności zakazu zatrudniania:
– przy pracach wiążących się z regularnym podnoszeniem, dźwiganiem bądź przenoszeniem ciężarów o wadze większej niż 5 kg lub okazjonalnym dźwiganiu mas większych niż 10 kg
– przy pracach w znacznej mierze stojących przekraczających 4 godziny dziennie, po upływie 6. miesiąca ciąży
– przy pracach które wymagają ciągłego wyciągania lub zginania się, lub przy których trzeba
się długo pochylać lub kucać.
– przy pracach obsługi maszyn, które zbytnio obciążających stopy
– przy pracach, które z powodu ciąży narażają na nabycie choroby zawodowej
– po 3. miesiącu ciąży przy pracach w środkach transportu
– przy pracach związanych z możliwością wypadku lub uszkodzeniem ciała
Powodami indywidualnego zakazu zatrudnienia mogą być:
– Ciąża zagrożona
– Ryzyko wcześniejszego porodu
– Poród mnogi
– Problemy z szyjką macicy
– Bóle pleców przy zaawansowanej ciąży
– Znaczne nudności
Zasiłek macierzyński
W okresie ochronnym kobieta otrzymuje od swoje kasy chorych zasiłek macierzyński, jeśli sama jest członkiem tej kasy. Pracodawca zobowiązany jest do wypłacenia różnicy między zasiłkiem a pensją netto.
Pensja macierzyńska
Przy indywidualnym zakazie zatrudniania pracodawca musi w dalszym ciągu wypłacać przynajmniej średnią pensji pracownicy. Średnia ta liczona jest za ostatnie 3 miesiące pracy przed rozpoczęciem okresu ochronnego. Pracodawca dostaje zwrot wraz ze składkami na ubezpieczenie od kasy chorych. Od 2006 roku ustawa o wyrównaniu obowiązuje wszystkie przedsiębiorstwa niezależnie od ich wielkości.
ELIZA LUBIENSKA
Heinrichstr. 73, 40239 Düsseldorf
Graeffstraße 5, 50823 Köln
Spaldingstr. 130-136, 20097 Hamburg
MOBIL: 0152 18542488
E-MAIL: e.lubienska@office-pro.eu
Tel.: 022116868992
Subskrybuj:
Posty (Atom)